Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2013

2-3 πρόχειρες σκέψεις για αρχή...



Η αρχή λένε είναι το ήμισυ του παντός. Θέλεις να γίνεις συγγραφέας;  Ξεκίνα με μια εικόνα που σου κίνησε το ενδιαφέρον, ξεκινά με μια λέξη που σε κατευθύνει αγόγγυστα σε μυριάδες συνειρμούς στριμώχνοντας και άλλες λέξεις δίπλα σε αυτή. Ξεκινά από τα μικρά, τα ασήμαντα, τα αδιάφορα. Εσύ είσαι αυτός που τα κάνεις σημαντικά, τα κάνεις ενδιαφέροντα, τα κάνεις μεγάλα. Το μεγαλείο ως είθισται να λέγεται ξεκινάει από μέσα μας.
Όλοι μας περνάμε φάσεις που αναρωτιόμαστε εμείς τι προσφέρουμε στον εαυτό μας ή στους γύρω μας. Όλοι μας έχουμε στιγμές που γινόμαστε νωθροί, οκνηροί. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη πληγή για κάποιον άνθρωπο που είχε συνηθίσει την πολυπραγμοσύνη να φτάνουν στιγμές που να νιώθει ότι "βάλτωσε", που σταμάτησε να έχει ιστορίες για να πει. Πιστεύω πως ,όπως και να έχουμε συναρμολογήσει το πάζλ της ζωής μας, στο τέλος μετράει η ιστορία που θα πεις. Θα έχεις φτάσει στο σωματικό « ναδίρ» σου αλλά η ψύχη σου θα αναγεννιέται από το συνονθύλευμα αναμνήσεων  να σε συνεπαίρνει. Σπουδαία η ασήμαντη η ιστορία αν εσένα σε "ευφραίνει" κάθε φορά που την ξεσκονίζεις από το ράφι της λήθης τότε θα είσαι πραγματικά ευτυχής. Δεν έχει να κάνει με το αν έζησες μια ζωή μέσα στην αρετή και στην καλοκαγαθοσύνη. Ποιος μπορεί να αποφύγει να κάνει λάθος;! Ποιος δεν έχει πει πότε ένα "Έσφαλα";! « Τι κράτησες από αυτό;» Είναι μια ερώτηση που πρέπει να απαντήσεις. Άφησες την ζωή σου να βουλιάξει από την "αμαρτία" ή σκούπισες το χυμένο γάλα και τα δάκρυα σου συνεχίζοντας να παλεύεις; Άλλωστε μας είναι δύσκολο να λειτουργούμε πάντα με γνώμονα τη λογική και μόνο αυτή. Μέσα από τις πράξεις μας να διαποτίζονται από το συναίσθημα φανερώνεται η αλήθεια που περιγράφει ο Πασκάλ. Η καρδιά έχει μια λογική που η λογική αγνοεί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου